گام اول: احرام

لَبَّيْكَ عُمْرَةً

Labbayka ʿumrah.

لبیک [خدایا] برای عمره.

در میقات، در دل. بر زبان آوردن آن با این عبارت رایج است.

Sahih Muslim 1232

لَبَّيْكَ اللّٰهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ، لَا شَرِيكَ لَكَ

Labbayk Allāhumma labbayk, labbayka lā sharīka laka labbayk. Innal-ḥamda wan-ni'mata laka wal-mulk, lā sharīka lak.

لبیک، خدایا لبیک. لبیک، تو را شریکی نیست، لبیک. همانا ستایش و نعمت و فرمانروایی از آنِ توست. تو را شریکی نیست.

پس از نیت عمره، و بارها تا آغاز طواف. مردان با صدای بلند، زنان آهسته.

Sahih al-Bukhari 1549; Sahih Muslim 1184

بِسْمِ اللّٰهِ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللّٰهِ، اللّٰهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ

Bismillāh, waṣ-ṣalātu was-salāmu 'alā Rasūlillāh. Allāhummaftaḥ lī abwāba raḥmatik.

به نام خدا، و درود و سلام بر رسول خدا. خدایا، درهای رحمتت را بر من بگشا.

با پای راست وارد شوید، در مسجدالحرام یا هر مسجدی.

Sahih Muslim 713; Sunan Ibn Majah 771

اللّٰهُمَّ زِدْ هٰذَا الْبَيْتَ تَشْرِيفًا وَتَعْظِيمًا وَتَكْرِيمًا وَمَهَابَةً، وَزِدْ مَنْ شَرَّفَهُ وَكَرَّمَهُ مِمَّنْ حَجَّهُ أَوِ اعْتَمَرَهُ تَشْرِيفًا وَتَكْرِيمًا وَتَعْظِيمًا وَبِرًّا

Allāhumma zid hādhal-bayta tashrīfan wa ta'ẓīman wa takrīman wa mahābah, wa zid man sharrafahu wa karramahu mimman ḥajjahu awi'tamarahu tashrīfan wa takrīman wa ta'ẓīman wa birrā.

خدایا، بر شرافت و عظمت و کرامت و هیبت این خانه بیفزا، و بر شرافت و کرامت و عظمت و نیکی کسانی از حاجیان و عمره‌گزاران که آن را بزرگ می‌دارند بیفزا.

دست‌ها را بالا ببرید و هرچه می‌خواهید از خدا بخواهید. این عبارت از پیشینیان نقل شده است.

Reported by al-Shafiʿi in al-Umm and al-Bayhaqi; its chain is considered weak