رفتن به محتوا
UmrahGuide

أدعية العمرة

دعاهای عمره

همه دعاها از احرام تا تقصیر، به عربی با آوانویسی، معنا و منبع. هرجا متن مشخصی نیست، با زبان و کلمات خودتان دعا کنید.

احرام

تلبیه
سنت

لَبَّيْكَ اللّٰهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ، لَا شَرِيكَ لَكَ

Labbayk Allāhumma labbayk, labbayka lā sharīka laka labbayk. Innal-ḥamda wan-ni'mata laka wal-mulk, lā sharīka lak.

لبیک، خدایا لبیک. لبیک، تو را شریکی نیست، لبیک. همانا ستایش و نعمت و فرمانروایی از آنِ توست. تو را شریکی نیست.

پس از نیت عمره، و بارها تا آغاز طواف. مردان با صدای بلند، زنان آهسته.

Sahih al-Bukhari 1549; Sahih Muslim 1184

نیت عمره
سنت

لَبَّيْكَ عُمْرَةً

Labbayka ʿumrah.

لبیک [خدایا] برای عمره.

در میقات، در دل. بر زبان آوردن آن با این عبارت رایج است.

Sahih Muslim 1232

هنگام پوشیدن احرام
با کلمات خودتان

“خدایا، این احرام را بر من آسان کن و مرا از آنچه آن را باطل می‌کند نگه دار.”

دعای شخصی؛ به هر زبانی بگویید.

رسیدن به حرم

ورود به مسجد
سنت

بِسْمِ اللّٰهِ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللّٰهِ، اللّٰهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ

Bismillāh, waṣ-ṣalātu was-salāmu 'alā Rasūlillāh. Allāhummaftaḥ lī abwāba raḥmatik.

به نام خدا، و درود و سلام بر رسول خدا. خدایا، درهای رحمتت را بر من بگشا.

با پای راست وارد شوید، در مسجدالحرام یا هر مسجدی.

Sahih Muslim 713; Sunan Ibn Majah 771

ورود به مکه
با کلمات خودتان

“خدایا، این حرم تو و امن توست؛ پس مرا از آتش و از عذابت در روزی که بندگانت را برمی‌انگیزی در امان دار، و مرا از دوستان و فرمانبردارانت قرار ده.”

هنگام رسیدن به شهر مقدس.

نخستین دیدار کعبه
مأثور

اللّٰهُمَّ زِدْ هٰذَا الْبَيْتَ تَشْرِيفًا وَتَعْظِيمًا وَتَكْرِيمًا وَمَهَابَةً، وَزِدْ مَنْ شَرَّفَهُ وَكَرَّمَهُ مِمَّنْ حَجَّهُ أَوِ اعْتَمَرَهُ تَشْرِيفًا وَتَكْرِيمًا وَتَعْظِيمًا وَبِرًّا

Allāhumma zid hādhal-bayta tashrīfan wa ta'ẓīman wa takrīman wa mahābah, wa zid man sharrafahu wa karramahu mimman ḥajjahu awi'tamarahu tashrīfan wa takrīman wa ta'ẓīman wa birrā.

خدایا، بر شرافت و عظمت و کرامت و هیبت این خانه بیفزا، و بر شرافت و کرامت و عظمت و نیکی کسانی از حاجیان و عمره‌گزاران که آن را بزرگ می‌دارند بیفزا.

دست‌ها را بالا ببرید و هرچه می‌خواهید از خدا بخواهید. این عبارت از پیشینیان نقل شده است.

Reported by al-Shafiʿi in al-Umm and al-Bayhaqi; its chain is considered weak

طواف

کنار حجرالاسود
سنت

بِسْمِ اللّٰهِ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ

Bismillāhi, wallāhu akbar.

به نام خدا، و خدا بزرگ‌تر است.

در آغاز هر دور. اگر توانستید استلام کنید یا ببوسید؛ وگرنه دست راست را به سوی آن بلند کنید.

Sahih al-Bukhari 1613 (takbir); al-Bayhaqi 5/79

آغاز طواف
با کلمات خودتان

“خدایا، این طواف را به امید رحمت و آمرزش و پذیرش تو آغاز می‌کنم.”

برای هر دور دعای مشخصی نیست. به زبان خودتان با خدا سخن بگویید.

میان رکن یمانی و حجرالاسود
قرآن

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Rabbanā ātinā fid-dunyā ḥasanah, wa fil-ākhirati ḥasanah, wa qinā 'adhāban-nār.

پروردگارا، در دنیا به ما نیکی و در آخرت نیز نیکی عطا کن و ما را از عذاب آتش نگه دار.

در هر دور، در فاصلهٔ میان دو رکن.

Quran 2:201; Sunan Abi Dawud 1892

کنار مقام ابراهیم
قرآن

وَاتَّخِذُوا مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى

Wattakhidhū min maqāmi Ibrāhīma muṣallā.

و از مقام ابراهیم، جایگاهی برای نماز برگیرید.

پس از دور هفتم، پیش از دو رکعت نماز پشت مقام، یا اگر شلوغ است هر جای مسجد.

Quran 2:125; Sahih Muslim 1218

هنگام نوشیدن زمزم
مأثور

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْمًا نَافِعًا، وَرِزْقًا وَاسِعًا، وَشِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ

Allāhumma innī as'aluka 'ilman nāfi'an, wa rizqan wāsi'an, wa shifā'an min kulli dā'.

خدایا، از تو دانش سودمند، روزی فراخ و شفا از هر بیماری می‌خواهم.

پیامبر ﷺ فرمود: «آب زمزم برای همان چیزی است که برایش نوشیده شود.» حاجت خود را بخواهید.

Sunan Ibn Majah 3062 (hadith); the dua is reported from Ibn ʿAbbas (al-Daraqutni)

سعی

نزدیک شدن به صفا
قرآن

إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَائِرِ اللّٰهِ

Innaṣ-Ṣafā wal-Marwata min sha'ā'irillāh.

همانا صفا و مروه از نشانه‌های خداست.

یک بار، هنگام نزدیک شدن به صفا در آغاز سعی.

Quran 2:158; Sahih Muslim 1218

بر صفا و مروه
سنت

اللّٰهُ أَكْبَرُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ، اللّٰهُ أَكْبَرُ. لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ

Allāhu akbar (×3). Lā ilāha illallāhu waḥdahu lā sharīka lah, lahul-mulku wa lahul-ḥamd, wa huwa 'alā kulli shay'in qadīr. Lā ilāha illallāhu waḥdah, anjaza wa'dah, wa naṣara 'abdah, wa hazamal-aḥzāba waḥdah.

خدا بزرگ‌تر است. معبودی جز خدای یگانه نیست، شریکی ندارد؛ فرمانروایی و ستایش از آنِ اوست و او بر هر چیزی تواناست. معبودی جز خدای یگانه نیست؛ به وعده‌اش وفا کرد، بنده‌اش را یاری داد و به‌تنهایی احزاب را شکست داد.

رو به کعبه کنید، دست‌ها را بالا ببرید و این ذکر را سه بار بگویید و میان آن‌ها دعا کنید. بر مروه نیز تکرار کنید.

Sahih Muslim 1218

پس از پایان سعی
با کلمات خودتان

“خدایا، سعی مرا بپذیر و گناهانم را بیامرز.”

بر مروه، پس از دور هفتم.

پایان

هنگام پایان عمره
با کلمات خودتان

“خدایا، این عمره را از من بپذیر، گناهانم را بیامرز و پاداشی را که به بندگان شایسته‌ات وعده داده‌ای به من عطا کن.”

پس از حلق یا تقصیر.